Marten Melsen was kunstschilder, aquarellist, tekenaar en graficus, geboren te Brussel in 1870, overleden te Stabroek (Antwerpen) in 1947.
Hij schilderde vooral boerenfiguren die hij op -soms brutaal- naturalistische wijze voorstelt, werkend op het land, rond de hoeve, aan de Leuvense stoof, op het café of tijdens boerenfeesten of processies.

Marten Melsen wordt geboren te Brussel-België, als oudste zoon van een hollands immigrant en een belgische moeder, en opgevoed in een liberaal middenstandsmilieu, tesamen met zijn broer en halfbroer. Op 7-jarige leeftijd verliest hij zijn moeder, zijn vader zal herhuwen met de nicht van zijn eerste echtgenote. Tussen 1888 en 1895 volgt M. aan de Brusselse Académie Royale des Beaux-Arts bij conservatieve professoren zoals Portaels, Demannez en de classicist Joseph Stallaert. M. munt uit als tekenaar (1e prijs 1892), en wordt zelfs ‘Stallaertist’ genoemd, alhoewel hij naar later zeggen toch zeven jaar nodig had om onder het 'academisch juk' uit te geraken. Onder zijn medestudenten bevindt zich talent zoals Firmin Baes, Bastien, Thevenet, Henri Thomas, Madyol, Merckaert, le Mayeur, de Baugnies, Baudrenghien, Schirren, Oleffe, Servais-Detilleux en Louis-Gustave Cambier, en met vele academiemakkers zal hij lang bevriend blijven. Na artistieke bijscholing met de groep La Patte au Dindon, vormen ze met enkelen onder hen te Brussel de Cercle Labeur (1898-1907), een kunstkring waar vele soorten eclectische kunst werd bedreven (schilderkunst, beeldhouwkunst, muziek), en waar M. onmiddellijk sukses oogst met de oorspronkelijkheid en humor in zijn schilderkunst.