Servaes is aanvankelijk handelsreiziger voor de specerijenhandel van zijn vader.
In 1901 en 1902 volgt hij avondlessen aan de Gentse Academie en1905 vervoegt hij zijn geestesgenoten in Sint-Martens-Latem. Albert Servaes vormt volgens critici zowat de schakel tussen de Eerste en Tweede Latemse Groep, anderen spreken dat dan weer tegen. Wel staat vast dat hij een van de eerste Vlaamse expressionisten was. In eerste instantie trok hij in bij Frits Van den Berghe , later bij Gustave Van de Woestijne om dan in alle rust te gaan schilderen bij keuterboer en veelgevraagd schildersmodel Doorke Malfait aan de Latemstraat 100. Hij bleef er 10 jaar. Toen hij in 1915 trouwde verhuisde hij naar de latere herberg ‘De Haan’ in de Brakelstraat. Op een boogscheut daar vandaan bouwde hij uiteindelijk in de Baarle-Frankrijkstraat zijn befaamde atelierwoning ‘Torenhuis’, later ‘Torenhof’ genoemd

Na de Eerste Wereldoorlog krijgt het werk van Albert Servaes al een eerder religieus karakter.

Hij maakt een “Kruisweg” (1919) voor het Karmelietenkerkje in Luithagen. De dramatische voorstelling van de magere figuren was zo aanstootgevend, dat het werk in 1921 door de kerk uit de openbare ruimte wordt verwijderd.

Hij Verbleef van 1904 tot 1944 in Latem. Na de Tweede Wereldoorlog emigreert Albert Servaes naar Zwitserland, vooral uit angst voor represailles omwille van zijn sympathie voor de Duitse cultuurpolitiek. In Zwitserland houdt hij meestal die religieuze thema’s aan.

Zijn latere werk is dan weer gekenmerkt door het benadrukken van lichteffecten.