AIP-000383/1

In 1893 was hij medeoprichter en voorzitter van Le Sillon, een beeldende kunstbeweging. Deze kring bestaat uit jonge kunstenaars van de Brusselse Academie die tegenwicht willen bieden aan het neo-impressionisme. Ze pleiten voor een terugkeer naar de rijke traditie van de Vlaamse realistische schilderkunst door de effecten van licht te bevorderen. Deze schilders gebruiken een rijk en steeds helderder palet. Ze geven blijk van hun voorkeur voor het gebruik van dikke verflagen die dichter bij het paletmes dan bij de kwast worden aangebracht. In 1894 trouwde Stevens met Adèle Overloop, wiens moeder een naaiatelier runde voor een chique clientèle in de rue Fossé-aux-Loups. Enkele jaren later bouwde architect Théo Van Mol voor hen een burgerlijk huis met een kunstenaarsatelier, gekenmerkt door geometrische Art Nouveau, ter Kamerenstraat 51 in Elsene. Gustave Max Stevens bewondert Edward Burne-Jones en Gustave Moreau; aanvankelijk benaderen zijn stijl en zijn geest de prerafaëlieten[1] . In 1896 exposeerde hij op de eerste Salon d'Art Idéaliste en op de Salon des artistes français . Hij levert bijdragen aan het Franse tijdschrift L'Estampe moderne(1897-1899) met 4 originele litho's in elk van de nummers. Op de Wereldtentoonstelling in Parijs in 1900 won hij een bronzen medaille. Na reizen naar Algerije en Tunesië in de vroege jaren 1900 evolueerde hij naar een krachtigere stijl en een impressionistisch palet. Eerst beïnvloed door de beweging van de Engelse prerafaëlieten, evolueerde hij, na deze reizen, naar een meer persoonlijke stijl dicht bij het impressionisme. Bij deze gelegenheid produceerde hij ook oriëntalistische werken. Hij maakt voornamelijk figuren, portretten, landschappen en bloemen. In 1905 organiseerde hij een tentoonstelling rond het thema L'Art et l'Enfant . Gustave Max Stevens schilderde in die tijd verschillende doeken met als thema de kindertijd en de kwetsbaarheid van deze staat. 1906,met een voorwoord van Émile Verhaeren. Gustave Max Stevens overleed op 6 februari 1946 in Brussel, hij was toen 74 jaar oud. Hij wordt beschouwd als een groot schilder van de Belgische Art Nouveau.

Provenance: coll. Marcel Bormans