Max Brüning 1887-1968

profielportret van een jonge vrouw

35 × 18 cm Framed: 57 × 46 cm

Kopen/Huren

EUR 250

Max Brüning werd geboren op 19 februari 1887 in Delitzsch / Saksen. Op 15-jarige leeftijd bezocht hij in 1902 de Grafische Academie van Leipzig en werd hij leerling van de Weense professor Alois Kolb en de bekende etser Peter Halm. Eerste vermeldingen in het kunsttijdschrift "Ex Libris" in 1910. Tentoonstellingen in München en Chemnitz volgen. Een reis naar Griekenland en Turkije in 1911/1912 bracht Max Brüning in contact met de oosterse wereld.

Vanwege zijn talent en zijn successen ging hij vervolgens naar de kunstacademie van München en werd hij een leerling van Franz von Stuck.

Als artistiek medewerker van de Duitse oorlogskrant tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte Max Brüning werken van zeldzame zeggingskracht uit de oorlog aan het front en in de kampen in Noord-Frankrijk. Bekende etsen zoals "Citadel van Cambrai", "Engelsman met een verbrijzelde stalen helm" en vele anderen worden gemaakt, die zijn reputatie als meesterlijk etser vestigen. Kroonprins Wilhelm benoemde hem tot zijn persoonlijke tekenleraar ("professor") en werd zijn vriend.

In het Berlijn van de jaren twintig, in die turbulente kunst- en cultuurmetropool, werd de kunstenaar het toonbeeld van een schilder van de elegante wereld. Er zijn tal van portretten van vrouwen en meisjes, evenals licht erotische afbeeldingen met subtiele humor, die vooral zijn reputatie vormden.

Zijn Berlijnse studio werd een ontmoetingsplaats voor nationale en internationale persoonlijkheden uit de politiek, kunst, film en sport. Persoonlijke relaties met lama's en yogi's werden op sommige foto's weerspiegeld. De wereldwijde economische crisis en opkomende Europese conflicten maakten een einde aan de gemakkelijke tijd.

In 1935 trouwde Max Brüning met de schilder Victoria Richter. Na een kort verblijf aan de Oostzee trekt de enthousiaste skiër naar de Allgäu naar Oberstdorf en in 1938 naar de Tiroolse bergen naar Igls bij Innsbruck. Het resultaat zijn prachtige portretten en grandioze schilderijen over de wereld van de bergen (aankopen bij het Haus der Deutschen Kunst, München).

Daarna onderging het zware lotgevallen: zijn gewiste platen werden vernietigd tijdens de eerste bomaanslag op Berlijn in 1943 en na het einde van de oorlog als Duits staatsburger uit Oostenrijk verdreven.

Met weinig spullen komt hij aan in Lindau aan het Bodenmeer en bouwt hier onder de moeilijkste omstandigheden een bescheiden atelier. Er worden aquarellen en olieverfschilderijen met Bodenmeermotieven gemaakt.

In de jaren vijftig en zestig van de 20e eeuw reisde hij herhaaldelijk naar Ticino en Spanje. Van 1961 tot 1963 werkte de kunstenaar aan tekeningen en etsen voor de Olympische stad Innsbruck in 1964. Een verkeersongeval in 1963 maakte een einde aan zijn artistieke werk.

Max Brüning overleed op 24 december 1968 in Lindau/B. Hiermee werd de cirkel gesloten van een buitengewoon veelzijdige en productieve kunstenaar.

 

Inventory ID:

AIP-000191

Biografie:

Max Brüning werd geboren op 19 februari 1887 in Delitzsch / Saksen. Op 15-jarige leeftijd bezocht hij in 1902 de Grafische Academie van Leipzig en werd hij leerling van de Weense professor Alois Kolb en de bekende etser Peter Halm. Eerste vermeldingen in het kunsttijdschrift "Ex Libris" in 1910. Tentoonstellingen in München en Chemnitz volgen. Een reis naar Griekenland en Turkije in 1911/1912 bracht Max Brüning in contact met de oosterse wereld.

Vanwege zijn talent en zijn successen ging hij vervolgens naar de kunstacademie van München en werd hij een leerling van Franz von Stuck.

Als artistiek medewerker van de Duitse oorlogskrant tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte Max Brüning werken van zeldzame zeggingskracht uit de oorlog aan het front en in de kampen in Noord-Frankrijk. Bekende etsen zoals "Citadel van Cambrai", "Engelsman met een verbrijzelde stalen helm" en vele anderen worden gemaakt, die zijn reputatie als meesterlijk etser vestigen. Kroonprins Wilhelm benoemde hem tot zijn persoonlijke tekenleraar ("professor") en werd zijn vriend.

In het Berlijn van de jaren twintig, in die turbulente kunst- en cultuurmetropool, werd de kunstenaar het toonbeeld van een schilder van de elegante wereld. Er zijn tal van portretten van vrouwen en meisjes, evenals licht erotische afbeeldingen met subtiele humor, die vooral zijn reputatie vormden.

Zijn Berlijnse studio werd een ontmoetingsplaats voor nationale en internationale persoonlijkheden uit de politiek, kunst, film en sport. Persoonlijke relaties met lama's en yogi's werden op sommige foto's weerspiegeld. De wereldwijde economische crisis en opkomende Europese conflicten maakten een einde aan de gemakkelijke tijd.

In 1935 trouwde Max Brüning met de schilder Victoria Richter. Na een kort verblijf aan de Oostzee trekt de enthousiaste skiër naar de Allgäu naar Oberstdorf en in 1938 naar de Tiroolse bergen naar Igls bij Innsbruck. Het resultaat zijn prachtige portretten en grandioze schilderijen over de wereld van de bergen (aankopen bij het Haus der Deutschen Kunst, München).

Daarna onderging het zware lotgevallen: zijn gewiste platen werden vernietigd tijdens de eerste bomaanslag op Berlijn in 1943 en na het einde van de oorlog als Duits staatsburger uit Oostenrijk verdreven.

Met weinig spullen komt hij aan in Lindau aan het Bodenmeer en bouwt hier onder de moeilijkste omstandigheden een bescheiden atelier. Er worden aquarellen en olieverfschilderijen met Bodenmeermotieven gemaakt.

In de jaren vijftig en zestig van de 20e eeuw reisde hij herhaaldelijk naar Ticino en Spanje. Van 1961 tot 1963 werkte de kunstenaar aan tekeningen en etsen voor de Olympische stad Innsbruck in 1964. Een verkeersongeval in 1963 maakte een einde aan zijn artistieke werk.

Max Brüning overleed op 24 december 1968 in Lindau/B. Hiermee werd de cirkel gesloten van een buitengewoon veelzijdige en productieve kunstenaar.

Category:
Werk Op Papier
Framed

Huur P.M.:
5 Spaartegoed P.M.:
3.75